Herinneringen aan een verdwenen geboortehuis
Frans werd in 1948 geboren in Moerdijk, waar hij zijn jeugd doorbracht samen met zijn ouders, twee zussen en een oudere broer. Zijn geboortehuis bestaat niet meer; het werd verwoest door de verwoestende watersnoodramp. “Ik zat bij mijn vader op z’n nek om droge voeten te houden,” herinnert Frans zich. Het gezin vond een nieuw thuis dankzij een Noorse schenking van woningen na de ramp.
Het leven in een Noorse woning
Vandaag de dag woont Frans nog steeds in de Noorse woning die zijn ouders destijds kregen toegewezen. “Ik ben er wel tweeëneenhalf jaar tussenuit geweest vanwege mijn werk als beroepsmilitair in Duitsland,” vertelt hij. Het huis zit vol herinneringen. “We dansten vaak met de radio aan, mijn zussen hebben me leren dansen,” lacht hij.
In Duitsland ontmoette Frans zijn eerste vrouw, met wie hij twee zoons kreeg. Na hun scheiding vond hij opnieuw liefde bij een Duitse vrouw. Voor haar was de verhuizing naar Moerdijk even wennen, maar al snel voelde ze zich thuis dankzij Nederlandse les en de tennisvereniging.
- Frans tennist al jaren met plezier.
- Hij is ook een fanatiek biljarter en doet mee aan competities.
De sterke band met Moerdijk
Frans kijkt met een glimlach terug op zijn jeugd. “We hingen altijd rond bij de haven, daar gebeurde altijd wel iets,” vertelt hij. “Varen, vuur stoken en vissen waren favoriete bezigheden.” Ook herinnert hij zich de spannende momenten, zoals toen hij met een vriendje in de kerktoren klom en de Moerdijkbrug zag. Hoewel ze betrapt werden, liep het goed af.
Zijn familie heeft diepe wortels in het dorp. De haven en andere plekken zijn doordrenkt van herinneringen. “Ik kom dagelijks langs de haven, het blijft trekken,” zegt Frans. Zijn ouders liggen begraven in Moerdijk, en hij onderhoudt hun graf regelmatig.
Een hechte dorpsgemeenschap
Frans waardeert de gemeenschapszin van Moerdijk enorm. “Iedereen kent elkaar en kan op elkaar rekenen,” legt hij uit. Bij uitvaarten is de opkomst groot, wat de verbondenheid in het dorp onderstreept. Toch merkt hij dat de kern van Moerdijkers de laatste jaren is gekrompen, en nieuwe inwoners minder betrokken zijn bij het dorpsleven.
Hij hoopt dat de investeringen in het dorp doorgaan, zodat Moerdijk leefbaar blijft. “Het is belangrijk dat we het karakter van het dorp behouden,” zegt hij. Voor Frans is één ding duidelijk: hij wil niet weg uit Moerdijk. “De gedachte alleen al doet pijn. De emotionele waarde hier is onbetaalbaar,” besluit hij.