Vier dagen zonder schermen: een bijzondere ervaring
Silvijn Vaassen, een leerling van het gymnasium, stond voor een uitdaging: vier dagen zonder mobieltje, laptop of ander scherm. “Het zijn er wel veel, maar ik had wel zoiets verwacht”, zegt Silvijn over de 262 WhatsApp-berichten die hij na het experiment aantrof. Berichten van zijn voetbalgroep uit groep 8 en van zijn gezin maakten daar deel van uit.
Het experiment was bedoeld om te onderzoeken wat vier dagen zonder schermgebruik voor invloed heeft op het leven van leerlingen. Negenentien leerlingen uit het tweede jaar van het gymnasium deden mee aan dit bijzondere project. Mentor Karin Nieuwenhuis kwam met het idee, gedreven door de vraag of het voor meer rust en sociale contacten zou zorgen.
Creatieve en sociale alternatieven
Silvijn ontdekte nieuwe manieren om zijn tijd te besteden. “Ik heb veel Donald Ducks gelezen en met mijn oma pingpong gespeeld,” vertelt hij. Voor andere leerlingen, zoals Mohammad Shibly, betekende dit ook een grote verandering. “Nu ging ik buiten spelen met mijn vrienden of hielp mijn moeder met koken. Ik had meer energie,” zegt hij.
- Leerlingen ontdekten nieuwe hobby’s en sociale activiteiten
- Het experiment bracht verrassende inzichten in persoonlijke gewoontes
Impact op dagelijkse routines
Voor sommige leerlingen, zoals Willem Relker, was de afwezigheid van hun mobiel een bron van zorgen. Hij was bang zijn muziek en wekker te missen, maar vond oplossingen. “Ik heb een traditionele wekker gebruikt en een mp3-speler voor muziek,” legt Willem uit. Toch miste hij het om ’s morgens zijn berichten te checken of het nieuws te lezen.
De leerlingen hielden tijdens het experiment een dagboek bij over hun gevoelens. “De eindconclusie is dat ze allemaal gestrest waren op de maandag toen ze hun mobieltje hadden ingeleverd,” aldus mentor Karin Nieuwenhuis. “Maar ze geven ook aan dat ze sneller in slaap komen, wat ik opmerkelijk vond na een week al.”
Een persoonlijk perspectief
Karin Nieuwenhuis deed zelf ook mee aan het experiment. Ze merkte dat de afwezigheid van haar werkmail een uitdaging was. “Belangrijke mailtjes werden door het secretariaat uitgeprint en naar mij gebracht,” vertelt ze. Toen ze haar telefoon weer aanzette, had ze tachtig WhatsApp-berichten en dertig mails. “Het gevoel dat ik alles moet lezen omdat ik het anders mis, vond ik vervelend,” zegt ze.
Het experiment gaf ook ruimte voor meer gezinscommunicatie. De partner van Karin hoopte op spelletjesavonden met Monopoly of Risk, en hoewel ze daar niet volledig in meeging, vond ze het wel gezellig: “We hebben meer gepraat.”
Over de uitkomsten van het experiment is Karin tevreden. “Ik denk dat het heel goed is gegaan. Ze hebben zich er allemaal aan kunnen houden, wat al fijn is. Ook als het niet was gelukt bij een aantal, zou dat een interessante uitkomst hebben gegeven.”