Een nieuw hoofdstuk voor Frits Spits
De geliefde radio-icoon, Frits Spits, heeft onlangs zijn afscheid van de radio gevierd. In een gesprek met Jordy Graat in het radioprogramma KEIgoeiemorgen! sprak Spits openhartig over deze belangrijke mijlpaal. Voor Spits draait zijn laatste boek vooral om liefde. “Het is liefde voor het leven, de radio, de taal en natuurlijk de muziek,” vertelde hij enthousiast.
De impact van ‘verdwijningpijn’
In zijn dagboek beschrijft Spits de emotionele reis naar zijn laatste uitzending. Hij introduceerde een nieuw woord voor het gevoel dat hij ervoer: ‘verdwijningpijn’. “Hoewel het geen echte pijn was, bevond ik me plotseling in een vreemde wereld,” verklaarde hij. “Het was een zoektocht naar nieuwe manieren om mijn tijd te vullen en de stilte die volgde, was wennen. De collega’s en de dagelijkse dynamiek van de radiostudio miste ik enorm.”
- Frits Spits voelt een sterke liefde voor taal en muziek
- Het woord ‘verdwijningpijn’ beschrijft zijn gevoel bij het afscheid
De rol van muziek in zijn leven
Muziek speelt een cruciale rol in het leven van Spits. In zijn boek koppelt hij elke dag aan een specifiek liedje. “Tijdens mijn werk voor De Taalstaat had ik al veel muziek beluisterd. Muziek kan soms perfect aansluiten bij een gevoel of juist een tegenwicht bieden,” lichtte Spits toe.
De laatste uitzending op 27 december noemt hij misschien wel het mooiste programma dat hij ooit maakte. Ondanks de emotie, zoals bij de repetitie van Yentl en de Boer, wilde hij niet sentimenteel overkomen. “Niemand wil een chagrijnige presentator horen. Het werd een ongelooflijk mooie uitzending,” aldus Spits.
Als afsluiting van het gesprek met Jordy koos hij voor het nummer ‘Houd me vast’ van Wende en Antoon. Over Wende was hij vol lof: “Als de kans zich voordoet om haar live te zien, moet je dat zeker doen. Ze is een uitzonderlijk talent.”
Hoewel Spits niet langer zelf presenteert, blijft de radio een bron van troost. “Naar radio luisteren is net zo leuk als het maken ervan,” gaf hij aan. “Dat is een grote troost, toch?”