Lokaal nieuws

Harrie’s carnavalsmuseum in tilburg is een schat vol verhalen

Een verborgen parel in Tilburg

In een smal straatje nabij de Piushaven schuilt een bijzonder carnavalsmuseum dat je meteen in de feeststemming brengt. Zodra je binnenkomt, word je omringd door de typische groen-oranje kleuren van carnaval. De eigenaar, Harrie van den Berg, een 83-jarige Tilburger, heeft hier honderden onderscheidingen en unieke stukken verzameld. “Elk object heeft zijn eigen verhaal,” zegt Harrie met liefde voor zijn collectie.

Voordat carnaval in Tilburg officieel werd toegestaan, was Harrie al actief in de feestscene. “In 1965, toen de pastoor het feest niet langer kon tegenhouden, was ik er als de kippen bij,” vertelt hij. Harrie heeft veel meegemaakt in de carnavalswereld, van de oprichting van de eerste vereniging tot zijn jaren als raadslid en adjudant bij de Biermeters.

Een verzameling vol geschiedenis

Harrie’s verzameling onderscheidingen is indrukwekkend. “De meeste heb ik persoonlijk gekregen,” wijst hij trots naar een kast vol blinkende medailles. Zijn collectie begon met deze onderscheidingen, maar groeide verder dankzij vondsten op rommelmarkten. “Dit carnavalswetboek van Tilburg vond ik toevallig op de Meimarkt,” vertelt hij terwijl hij een voorwerp uit de kast haalt.

  • Harrie’s verzameling omvat onderscheidingen uit verschillende jaren
  • Vondst van een uniek bronzen Kruikenzeikerbeeldje in Middelburg

Het verhaal achter de verzameling

De collectie van Harrie is uitgegroeid tot een uit de hand gelopen hobby, zoals hij zelf zegt. “Het is gewoon leuk om te doen. Alles hier heeft een verhaal,” deelt hij. Hoewel Harrie tegenwoordig minder actief is, vertelt hij met passie over ieder stuk in zijn verzameling. “Het zijn allemaal dingen die één of maximaal twee euro gekost hebben,” legt hij uit. “Het moet geen kapitalen kosten.”

Mode

Wat gebeurt er met de verzameling als Harrie er niet meer is? “Die gaat naar mijn kinderen. Ze mogen hebben wat ze willen, en de rest moeten ze maar verkopen,” zegt hij. Harrie wil dat de waarde van de collectie minstens een etentje voor zijn kinderen oplevert. Dat zou voor hem genoeg zijn.