Nostalgisch spektakel in Liempde
Het is nog vroeg in de ochtend wanneer de eerste oldtimers Liempde binnenrijden. Met de zon die al flink schijnt en temperaturen die richting de 27 graden gaan, zijn de bestuurders van cabrio’s in hun element. “Ik heb er zin in,” zegt René Kuipers enthousiast terwijl hij in zijn witte cabriolet het plein op rijdt. “Deze auto heb ik al dertig jaar, maar het blijft heerlijk om met het dak open te toeren.”
Kosten en nostalgie
Hoewel de nostalgie onbetaalbaar is, hangt er wel een prijskaartje aan. “Ik tankte net voor 2,75 euro per liter,” vertelt Kuipers. “Ik ben blij dat ik normaal gesproken elektrisch rijd. Maar je moet ergens van genieten, toch? Het is niet anders,” voegt hij eraan toe. Een andere bestuurder knikt instemmend: “Het is eigenlijk niet leuk meer, maar wat doe je eraan?”
De meeste eigenaren van de klassieke auto’s delen deze mening. “Benzine is duur, maar we rijden er niet veel mee. Het is puur hobby,” vertelt Jos van Genugten. Hij trotseert de dag met misschien wel de oudste auto: een Peugeot uit 1905, die hij zelf heeft gerestaureerd.
Een dag vol passie en herinneringen
Naast de schitterende auto’s zijn er ook klassieke brommers te bewonderen. Adrie van Zuijlen rijdt trots mee op zijn Puch MV 50 in Amerikaanse stijl. “Ik heb hem zelf opgeknapt en er een Amerikaanse vlag op gemaakt,” zegt hij. “Het geeft me een gevoel van vrijheid. En in groepsverband rijden is gewoon geweldig. Het nostalgische gevoel komt dan naar boven.”
- Een Puch MV 50, geheel in Amerikaanse stijl
- Een Fendt Farmer 2D tractor uit 1970
Piet van der Poel geniet eveneens van zijn oude tractor, een Fendt Farmer 2D uit 1970. “Ja, deze is van mij,” zegt hij trots. “Ik heb hem helemaal zelf opgeknapt. Dan moet je hem ook gebruiken.” Van der Poel is lid van een dorsclub die nog op de ouderwetse manier graan oogst.
Een zegen voor de oldtimers
Voordat de ruim 250 oldtimers het dorp verlaten, ontvangen ze een symbolische zegen van Jan van de Wiel. “Vroeger was de zegen van de heer belangrijk voor een veilige rit, maar nu is het puur nostalgie,” legt hij uit. Zijn ‘wijwater’ komt uit de kraan, maar dat mag de pret niet drukken. “Hoe meer ze wegkruipen, hoe meer zegen ze krijgen,” lacht hij terwijl hij met een emmer en borstel de deelnemers nat spettert.