Leven in de schaduw van armoede
Mathieu Hoofs, een 70-jarige Tilburger, woont al meer dan drie decennia in de wijk Stokhasselt. Deze buurt staat bekend als een van de armste in Noord-Brabant. Mathieu heeft weinig te besteden. Hij raakte arbeidsongeschikt na een ongeluk, waardoor hij hersenbeschadiging opliep. Jaren geleden werd hij slachtoffer van fraude, wat hem in een schuldenspiraal bracht. “Ik zit al jarenlang met mijn jas aan in huis en zet de verwarming nooit aan om kosten te besparen,” vertelt hij.
Financiële tegenslagen
Mathieu had jarenlang gespaard en had negenduizend euro opzij gezet. Hij investeerde zijn spaargeld en zelfs zijn levensonderhoud in een belegging die uiteindelijk oplichterij bleek. “Ik wilde het graag geloven, maar het was helaas te mooi om waar te zijn,” zegt hij teleurgesteld. Nu zit hij diep in de schulden, zonder uitzicht op verbetering.
- Mathieu leeft al jaren zonder verwarming om kosten te besparen
- Hij verloor duizenden euro’s door een frauduleuze belegging
Dagelijks leven met beperkingen
Om te besparen op energiekosten, houdt Mathieu zijn jas aan in huis en gebruikt ’s nachts extra dekens. “Ik slaap vaak moeilijk omdat het bed zo koud is,” zegt hij. Desondanks heeft hij zijn weg gevonden in een kille realiteit. In Tilburg leeft ongeveer 3,9 procent van de bevolking in armoede, met Stokhasselt als een van de meest getroffen wijken.
Mathieu, die gescheiden is en twee volwassen kinderen heeft, leidt een eenzaam leven. Toch probeert hij actief te blijven door deel te nemen aan linedancing en biljarten. “Dansen vind ik geweldig, maar het is soms te duur om vaak te gaan,” bekent hij.
Hoop op een betere toekomst
De gemeente Tilburg biedt inmiddels hulp aan Mathieu door zijn financiële zaken te beheren. “Ik leef nu onder bewind, ze helpen me met de schulden,” vertelt hij. Hoewel hij bescheiden leeft, blijft Mathieu hoopvol. Hij droomt van een financiële meevaller, misschien via de loterij. “Je weet nooit, misschien win ik ooit wel iets groots,” zegt hij met een glimlach.
Ondanks de tegenslagen blijft Mathieu optimistisch. Iedere ochtend vindt hij wat troost in het wijkcentrum de Ypelaer, waar hij voor zeventig cent een kopje koffie drinkt. “Met een koekje erbij,” voegt hij lachend toe. Deze kleine momenten van vreugde zijn voor hem van grote betekenis.