Carnaval met een lach en een traan
Michel Wouters uit Roosendaal beleeft een bijzondere carnavalsoptocht in Tullepetaonestad. Als oud-sjampetter wordt hij door velen begroet, terwijl hij in zijn rolstoel langs de route zit. Door zijn ALS is dit misschien de laatste keer dat hij de optocht kan meemaken. De gemeenschap van Roosendaal toont massaal hun steun door even bij hem langs te komen voor een handdruk of knuffel.
Een bijzondere ontmoeting
Michel (66) geniet zichtbaar, hoewel hij door zijn ziekte niet meer kan spreken. Via zijn telefoon laat hij weten: “Geweldig! Toppie, vooral met al deze leutige mensen.” Zijn vrouw, Samantha, staat aan zijn zijde. “Het is mooi om te zien hoeveel mensen Michel kennen en hem willen begroeten,” vertelt ze. Het is een dag met een lach en een traan.
- Michel communiceert via zijn telefoon
- De gemeenschap toont massaal steun
De impact van ALS op het dagelijks leven
Ruim twee jaar geleden kregen Michel en Samantha te horen dat hij ALS heeft. “Het begon met zijn stem en nu vallen ook de handen en benen uit,” legt Samantha uit. Ondanks de beperkingen probeert Michel zoveel mogelijk te genieten van de momenten die hij nog heeft.
De carnavalsband Vaneiges, waar Michel vroeger bierdrager was, verraste hem door muziek te maken tijdens de optocht. Dit gebaar benadrukt de hechte gemeenschap van Roosendaal en hun steun voor Michel.
Oude vrienden en hoop voor de toekomst
Erich van Hooij, een goede vriend en oud-hoogheid, was ook aanwezig. “Het is bijzonder om Michel hier te zien. Hij is een man met een groot hart,” zegt Erich. Hij hoopt dat Michel volgend jaar weer aanwezig kan zijn bij de optocht. “We blijven hopen op een mooie zomer en een volgende carnaval,” voegt hij toe, vol optimisme.
Ondertussen startte Samantha samen met haar dochters een actie om geld in te zamelen voor ALS-onderzoek. Binnen 24 uur waren er al meer dan vijfhonderd speldjes verkocht. “Dit is al genieten, totdat hij moe wordt natuurlijk, dan is het klaar en moeten we naar huis,” zegt Samantha tevreden.