Een tragisch ongeluk op moederdag
Op de Midden-Brabantweg in Loon op Zand liggen tientallen bloemstukken ter nagedachtenis aan Pepijn en zijn vriend Matt. De twee waren onafscheidelijke vrienden en speelden samen in een vriendenelftal van voetbalclub RKDVC in Drunen. Volgens Monique, de moeder van Pepijn, hadden de jongens een bijzondere klik en genoten ze volop van elkaars gezelschap. Maar op 8 mei 2022 kwam daar abrupt een einde aan.
Die avond zouden Pepijn en Matt met een vriend naar Tilburg gaan. Om onbekende redenen stapten ze bij Loon op Zand uit de bus om naar huis te gaan. Het noodlot sloeg toe toen ze de weg overstaken en werden aangereden door een auto.
Het verdrietige nieuws
Monique herinnert zich de nacht waarin ze het verschrikkelijke nieuws ontving. “Rond drie uur ’s nachts belde mijn schoonzoon Wouter. Zijn stem trilde en ik wist meteen dat er iets mis was. Hij vertelde dat Pepijn was overleden.”
In de hoop op goed nieuws reisde Monique met haar partner, dochter Serena en schoonzoon Wouter naar het ziekenhuis in Tilburg. “We vroegen de schoonmakers waar Pepijn was en kregen te horen dat hij waarschijnlijk op de intensive care lag. Dat gaf ons een sprankje hoop. Maar toen we naar een kamertje werden gebracht, zag ik mijn zoon daar liggen. Hij leek te slapen, heel vredig. Het was onvoorstelbaar dat hij er niet meer was.”
Herinnering levend houden
De vrienden en teamgenoten van Pepijn bij voetbalclub RKDVC 15 hebben hem niet vergeten. Ze organiseerden een herdenkingswedstrijd in Drunen, waarbij de vlaggen halfstok hingen en de spelers shirts met de namen van Pepijn en Matt droegen. “Het was een prachtig gebaar”, zegt Monique, “het toont de hechte band binnen het team. Het betekent veel voor me dat zijn naam en herinnering levend worden gehouden.”
Elk jaar op de sterfdag van Pepijn en Matt gaan de teamgenoten samen uit eten om hen te herdenken. “Ze proosten op Pepijn en Matt en sturen ons een foto. Wij doen thuis hetzelfde.”
- Herdenking door vrienden van Pepijn en Matt
- Jaarlijkse herdenking op de sterfdag van de jongens
Monique onderhoudt ook nauwe banden met de vrienden van Pepijn. “Op zijn geboortedag nodig ik hen uit om herinneringen op te halen. Het is dubbel om hen te zien opgroeien terwijl mijn zoon altijd twintig blijft.”
Ze heeft eveneens goed contact met de moeder van Matt. “Als ik het moeilijk heb, kan ik haar altijd bellen. Ze is als een zusje voor me geworden, omdat we zo’n groot verlies delen.”
Het leven na het verlies
In hetzelfde jaar dat Pepijn overleed, werd Moniques vader ziek en stierf op 80-jarige leeftijd. “Zijn overlijden was ook zwaar, maar hij had een mooi en rijk leven. Dat maakt het iets makkelijker te accepteren. Het verlies van Pepijn was zo plotseling en onverwacht.”
Monique praat graag over haar zoon om zijn herinnering levend te houden. “Ik heb niet veel foto’s van hem in huis, dat vind ik te confronterend. Maar ik heb wel een kastje met zijn as en herinneringen aan hem, zoals het shirt van de herdenkingswedstrijd.”
Ze waardeert het als mensen met haar over Pepijn praten en herinneringen delen. “Medeleven kan het verdriet niet wegnemen, maar het verlicht wel een beetje.” Voor wie ook een eerbetoon aan een dierbare wil brengen, is er de mogelijkheid om verhalen te delen met Omroep Brabant.